ΝΟΒΑ ΜΑΣΕΝΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΕΧΩ

Θυμάμαι τον εαυτό μου πιτσιρικά να διαβάζει το τότε καινοτόμο "Ποντίκι". Τακτικά άρθρα του ανέφεραν το "Σκοπιανό" λόμπι στην Αμέρικα, και τους περίφημους χάρτες που έφθαναν ώς την Θεσσαλονίκη. Αλλά τότε κανείς δεν τα έπαιρνε σοβαρά. Η Γιουγκοσλαβία ήταν ενωμένη και στα μεγάλα τριχωτά μας όλα. Τι μας ένοιαζε πως αυτοαποκαλούνται ένα τσούρμο σλάβοι;
Αλλά όπως λέει και ο Σαββόπουλος, αλλάζουν οι καιροί, έρχονται βροχές και η φωλιά πάπαλα. Οι άνθρωποι εκεί μαθαίνουν από το 1945 πως είναι απόγονοι των Μακεδόνων για να έχουν μια κατασκευασμένη εθνική ταυτότητα και δεν μας ένοιαζε. Άντε τώρα να πείσεις ανθρώπους κάτω των 80 πως δεν είναι Μακεδόνες. Η Διορατικότητα των Ελλήνων Πολιτικών τείνει στον βαθμό που πήρε ο Νικολάκης στα αρχαία. 0. Αλλά έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν, την πόλη που μας αξίζει, την κοινωνία που μας αξίζει.

Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο
χάιντε Σύμβολον αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις, μονομιάς
θα 'ρτη ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης

Το βλέμμα

Τέλη 70. Περίμενα να ακούσω Γιάννη Πετρίδη γύρω στην 13.30 νομίζω.
Ξεκινά το hey you. Μένω άφωνος. Με αποσβολωμένο ύφος κοιτούσα το ραδιόφωνο. Δεν ήξερα καν τι άκουγα. Ο Πετρίδης είχε παραλείψει το σήμα της εκπομπής και παρουσίαζε σε Πανευρωπαική η Παγκόσμια πρώτη, δεν θυμάμαι καλά, το The Wall. Πήγα στο φροντιστήριο Αγγλικών το απόγευμα και τι παράξενο. Ολη η παρέα κοιταζόμασταν σαν να γνωρίζαμε εμείς μόνο το μυστικό για τους κήπους της Βαβυλώνας. Δεν μιλούσαμε. Αλλά όλοι ξέραμε. Είχαμε όλοι ακούσει.
Για την χαραγή στο μυαλό μου από την παρέα του Roger.

Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Dont give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, Im coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, standing in the road
Always doing what youre told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, dont tell me theres no hope at all
Together we stand, divided we fall.

Εθνική έπαρση

Μια εθνική συγκίνηση με διακατέχει. Μα τι συμβαίνει; Τι θόρυβος από πολεμικά αεροπλάνα είναι αυτός; Είναι η εθνική επέτειος. Στην Αγ. Λαύρα ή στην Καλαμάτα κατά νεώτερες ασφαλείς πληροφορίες ξεκίνησε η επανάσταση. Παπαφλέσσας, Καραισκάκης, Κολοκοτρώνης. Μα αν θυμάμαι καλά καποιοι πέρασαν και μερικά φεγγάρια στα μπουντρούμια από τους προεστούς και προύχοντες της εποχής. Ας παρελαύνουμε με κοντές φούστες η με στολές παραλλαγής. Και μετά ας ξεχάσουμε τους συνανθρώπους μας ώς το Πάσχα που θα τους θυμηθούμε πάλι. Ζήτω η πατρίδα μας, που σημειωτέον δεν είναι μόνο "οι κάμποι και τα ψηλά βουνά".

Μια απερίγραπτη πίκρα

Η Γαία δεν ψεύδεται ποτέ. Ο Ασπροπόταμος (Αχελώος) λίγο πρίν την λίμνη Καστρακίου. Ο γράφων καθ'οδόν πρός τα θερμά λουτρά Αλευράδας ίνα πραγματοποιήση γεωλογικήν αναγνώριση.
Ω ναι. Θέλουμε το μπλουζάκι να το αγοράζουμε όσο έναν καφέ σε ευπρεπές καφεποτείον, αλλά και το CO2 να μειώσουμε διότι έχουμε και περιβαλλοντικές ανησυχίες.
Μια παράξενη εβδομάδα. Ειρωνείες και σαρκαστικά σχόλια από την κυβέρνηση του 1/3 των ψηφισάντων μέσα στην βουλή. Δημοσιογράφοι σε διατεταγμενη υπηρεσία απέχοντες από το "λειτούργημα". Πληροφόρηση για τις πορείες από το bbc. Ανατριχιάζω και μια πίκρα με κυριεύει. Το καλοκαίρι με τους καύσωνες δούλευα με το jeep σε κορφοβούνια. Και προς πληροφόρησή σας το μικροκλίμα σε πλαγιές μπορεί να φθάσει την θερμοκρασία έως και 5-6 βαθμούς υψηλότερα. Βουνό και δροσούλα δεν ισχύει. Δούλευα με 47-48 βαθμούς για 3 ημέρες. Το θερμοκήπιο συγκάτοικοι δεν συνεπάγεται μόνο 2-3 βαθμούς μέση άνοδο αλλά και "ακραίες" τιμές. Ποτέ δεν είχαμε για τόσες μέρες 45άρια. Οι ηλικιωμένοι θα έπεφταν σαν τις μύγες όπως το καλοκαίρι του 1987 άν δεν είχαν κλιματιστικά. Δίνουμε στις επόμενες γενιές τα αποκαίδια μας. Καμμία εργασιακή, περιβαλλοντική, προσωπική η κοινωνική ασφάλεια. Δεν μας ενδιαφέρει αν τα surer-αθλητικά παπούτσια μας κατασκευάστηκαν από εργοστάσια που πληρώνουν 0,5 έως 1$ την ημέρα, και παράγουν το μισό CO2 του κόσμου. Αρκεί εμείς να παίρνουμε το καινούργιο DVD-rec σε τιμή ενός μονόκλινου στο Ναύπλιο.
Υποκρισία. Ας κάτσουμε στα καβούκια μας και ας διαβάζουμε LIFO και ATHENS-VOICE. Μπορεί να λέει για καποιο καινούργιο μπαράκι (φιλου της φίλης του συντακτη) που ποιός ξέρει, ίσως να χτυπήσουμε κανένα μωρό.

Παράνομη και καταχρηστική

Έζησα στην δεκαετία του '70 τους οικοδόμους να σηκώνουν τις πλάκες από τα πεζοδρόμια και να δείχνουν στις μηχανοκίνητες αύρες της Αστυνομίας Πόλεων του θείου του Κωστάκη τι εστί βερύκοκο.
Έζησα και την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου που κρίνει παράνομη και καταχρηστική μια απεργία και όχι μόνο αυτό αλλά απαγορεύει τις μελλοντικές απεργίες με τα ίδια αιτήματα.
Πότε θα ζήσω την εκτόνωση της οργής τόσων ανθρώπων από την ζωή που τους προσφέρουν.
Την ζωή που δεν απαγορεύεται να είσαι απατεώνας, αλλά απαγορεύεται να ονειρεύεσαι.
Τυφλή δικαιοσύνη η μάλλον εταίρα δικαιοσύνη, στις προσταγές των ισχυρών.