Νάμαστε πάλι εδώ. Μετά από 2 μήνες είμαι σε δωμάτιο ξενοδοχείου επαρχιακής πόλης με φωνές οργασμών και τηλεφωνήματα αντιπροσώπων να διακόπτουν την σιωπή. Ο Αυγουστος είχε Πάρο, Σαντορίνη, Ναύπακτο και Σύβοτα. Καλά ήταν. Γιατί όμως νιώθω τόσο άδειος;
Ας δουμε έναν φίλο από παλιά. O Tim για τον δρόμο της ηδονής.
You dont remember what to say
You dont remember what to do
You dont remember where to go
You dont remember what to choose
You wheel, you steal, you feel, you kneel down
All the stony people
Walking round in christian licorice clothes
I cant hesitate
And I cant wait
For pleasant street
The sunshine reminds you of concreted skies
You thought you were flying but you opened your eyes
And you found yourself falling back to yesterdays lies
Hello, pleasant street, you know shes back again
You wheel, you steal, you feel, you kneel down
All the stony people
Walking round in christian licorice clothes
I cant hesitate
And I cant wait
For pleasant street
At twilight your lover comes to your room
Hell spin you, hell weave you round his emerald loom
And softly youll whisper all around his ear
Sweet lover, I love pleasant street
I wheel, I steal, I feel my way down to kneel
All the stony people
Walking round in christian licorice clothes
I cant hesitate
And I cant wait
For pleasant street
You dont remember what to say
You dont remember what to do
You dont remember which way to go
You dont remember who to choose
You wheel, you steal, you feel, you kneel down
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008
Δευτέρα 14 Ιουλίου 2008
Η Αρχαιότης μήτηρ πάσης μαλακίας
Τελικά πρέπει να εθιστώ στο αλκοόλ για να γράφω; Μάλλον θα πρέπει να σταματήσω για το καλό μου που λέει και ο Μηλιώκας. Το χρήμα. Οι σχέσεις. Η δύναμή του. Ο Θοδωρής. Η Σοφία. Aha.
Το ευρώ του συγκάτοικου. Και η ζωή που τελειώνει.
Α, μη ξεχάσω το ευαγές ίδρυμα μετακόμισε στο Ολυμπιακό Χωριό, σε γραφεία Scouropoulos (η κάπως έτσι τέλος πάντων).
O Τσαούσογλου και τα μεταλλικά γραφεία του μας τελείωσαν. Αναβάθμιση. Μια αναβαθμισιακή ηδονή με διακατέχει.
Η Κάρπαθος είναι ωραία;
Σύντροφε στα όνειρά μου και αντίπαλε στην ζωή μου ξύπνα με τον Σεπτέμβρη (λίγο πιο μισάνθρωπο και -παράξενο ε;- λίγο πιο άνθρωπο).
Το ευρώ του συγκάτοικου. Και η ζωή που τελειώνει.
Α, μη ξεχάσω το ευαγές ίδρυμα μετακόμισε στο Ολυμπιακό Χωριό, σε γραφεία Scouropoulos (η κάπως έτσι τέλος πάντων).
O Τσαούσογλου και τα μεταλλικά γραφεία του μας τελείωσαν. Αναβάθμιση. Μια αναβαθμισιακή ηδονή με διακατέχει.
Η Κάρπαθος είναι ωραία;
Σύντροφε στα όνειρά μου και αντίπαλε στην ζωή μου ξύπνα με τον Σεπτέμβρη (λίγο πιο μισάνθρωπο και -παράξενο ε;- λίγο πιο άνθρωπο).
Σάββατο 31 Μαΐου 2008
Μακριά από το γραφείο και ευγνώμων στην τύχη μου
Ένα μήνα έχω να γράψω αλλά όχι από τεμπελιά ή έλλειψη ανάγκης έκφρασης.
Εκτός έδρας στας Ελληνικάς εξοχάς ήμουν. Δουλειά αρκετή και κουραστική αλλά και ξεκούραστη.
Ο Κούλογλου μας άφησε. Την εκπομπή δεν την είδα αλλά μου την περιέγραψε η σύντροφός μου.
Άνθρωποι δίχως το δικαίωμα να ονειρεύονται. Έτσι μούρχεται να κλάψω. Και εγώ ο τυχερός μπορώ να έχω την "πολυτέλεια" της μονιμότητας, μια πολυτέλεια που όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν.
Εκτός έδρας στας Ελληνικάς εξοχάς ήμουν. Δουλειά αρκετή και κουραστική αλλά και ξεκούραστη.
Ο Κούλογλου μας άφησε. Την εκπομπή δεν την είδα αλλά μου την περιέγραψε η σύντροφός μου.
Άνθρωποι δίχως το δικαίωμα να ονειρεύονται. Έτσι μούρχεται να κλάψω. Και εγώ ο τυχερός μπορώ να έχω την "πολυτέλεια" της μονιμότητας, μια πολυτέλεια που όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν.
Πέμπτη 1 Μαΐου 2008
Απεργία και όχι Αργία
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πρωτομαγιά
Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.
Η πρώτη του Μάη, είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.
Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.
Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".
Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.
Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.
Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε μέσα στο πλήθος, και αστυνομικοί μαζί με μπράβους αρχίζουν να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση.
Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.
Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".
Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".
Το Μάη του 1963, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά εξέπνευσε στις 27 Μαΐου. Ο Λαμπράκης είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα, κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Αλέκος Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο του 1968. Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη. Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ.
Για τον καιρό που οι άνθρωποι ήταν μια παρέα, ή τουλάχιστον έτσι ένοιωθα.
Πρωτομαγιά
Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.
Η πρώτη του Μάη, είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.
Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.
Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".
Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.
Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.
Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε μέσα στο πλήθος, και αστυνομικοί μαζί με μπράβους αρχίζουν να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση.
Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.
Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".
Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".
Το Μάη του 1963, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά εξέπνευσε στις 27 Μαΐου. Ο Λαμπράκης είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα, κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Αλέκος Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο του 1968. Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη. Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ.
Για τον καιρό που οι άνθρωποι ήταν μια παρέα, ή τουλάχιστον έτσι ένοιωθα.
Δευτέρα 28 Απριλίου 2008
Τέλη Απρίλη
Ω ναι.
Και Πάσχα εγένετο. Ακούω το soundtrack από την "In Bruge".
Η μεγάλη μου κόρη είναι 4 και η μικρή 3 μηνών. Ο Μάλαμας το έθεσε πολύ ορθά και λακωνικά.
"Του χρόνου τα σκυλιά"
στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Με όσα βρήκα φυλαχτά
Πάνω σου περασμένα
Με τόσες κρύες θάλασσες
Τα μάτια σου πλεγμένα
Θέλω να πάρω επάνω μου
Όλη τους την ευθύνη
Για όσα χρόνια είδανε
Να φεύγουνε σα σμήνη
Θυμάσαι όλες τις βραδιές
Που μοιάζαν μεσημέρια
Και ιστορίες που έζησες
Και σου 'μειναν στα χέρια
Για κάτι δράκους που παλιά
Τρώγαν φιλιά να ζήσουν
Και για του χρόνου τα σκυλιά
Που όλους θα μας νικήσουν
Κι εγώ που θέλω απ'τη ζωή
Τα πάντα κι άλλο τόσο
Δεν έχω κάτι ακριβό
Τώρα πια να σου δώσω
Μόνο αυτό που κυνηγά
Το άρρωστο μυαλό μου
Έτσι κι αλλιώς δεν ήτανε
Και δε θα'ναι δικό μου
Θυμάσαι όλες τις βραδιές
Που μοιάζαν μεσημέρια
Και ιστορίες που έζησες
Και σου 'μειναν στα χέρια
Για κάτι δράκους που παλιά
Τρώγαν φιλιά να ζήσουν
Και για του χρόνου τα σκυλιά
Που όλους θα μας νικήσουν
Το μόνο μη επιδεκτικό σε αποτίμηση. Ο χρόνος. Ο "πούστικος" κατά γλώσσα Ανευλαβή χρόνος.
Και υπομένεις λέγοντας "Αύριο θα το κάνω". Όνειρα και προσδοκίες που βρίσκονται σε αναμονή με μουσική ασανσέρ. Θα πάρω την BMW του χρόνου. Το Jimmy σε 3 χρόνια και θα σας γυρίσω όλη την Ελλάδα. Με την 650 BMW θα πάρω το μισό της ζωής μου και θα πάμε στα νησιά που δεν γυρίσαμε ακόμη. Θα διαβάζουμε ηλίθια βιπεράκια ή και μικρά ολιγοσέλιδα αριστουργήματα. Θα λιαζόμαστε στον ήλιο η θα ψηνόμαστε στην σκηνή. Και δεν θα μας νοιάζει. Αλλά τώρα είμαι 45. Και ο κολιός πάντα έρχεται τον Αύγουστο. Μιά υπέροχη και τόσο σύντομη ζωή γιατί να μην είναι μια βόλτα; Για μερικούς είναι. Ας είναι. Έχω και κάτι πονάκια τον τελευταίο καιρο στην μέση όταν αλλάζει ο καιρός. Είναι από την καρέκλα στο γραφείο και την μηχανή. Τι είπες, είναι και η ηλικία; Μπα εγώ είμαι γυμνασμένος, μικροδείχνω κιόλας.
Παραθέτω ευχάριστη νότα.
Πίνδος, πιθανά περιοχή Φραγκίστας αν θυμάμαι καλά.
Μοντέλο Mercedes, δερμάτινα καθίσματα από λεωφορείο κτελ. Ενίοτε κόβει και ξύλα με το εξάρτημα "Πριονοκορδέλα", το οποίο είναι προσφορά και συμπεριλαμβάνεται στην τιμή.
Και Πάσχα εγένετο. Ακούω το soundtrack από την "In Bruge".
Η μεγάλη μου κόρη είναι 4 και η μικρή 3 μηνών. Ο Μάλαμας το έθεσε πολύ ορθά και λακωνικά.
"Του χρόνου τα σκυλιά"
στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Με όσα βρήκα φυλαχτά
Πάνω σου περασμένα
Με τόσες κρύες θάλασσες
Τα μάτια σου πλεγμένα
Θέλω να πάρω επάνω μου
Όλη τους την ευθύνη
Για όσα χρόνια είδανε
Να φεύγουνε σα σμήνη
Θυμάσαι όλες τις βραδιές
Που μοιάζαν μεσημέρια
Και ιστορίες που έζησες
Και σου 'μειναν στα χέρια
Για κάτι δράκους που παλιά
Τρώγαν φιλιά να ζήσουν
Και για του χρόνου τα σκυλιά
Που όλους θα μας νικήσουν
Κι εγώ που θέλω απ'τη ζωή
Τα πάντα κι άλλο τόσο
Δεν έχω κάτι ακριβό
Τώρα πια να σου δώσω
Μόνο αυτό που κυνηγά
Το άρρωστο μυαλό μου
Έτσι κι αλλιώς δεν ήτανε
Και δε θα'ναι δικό μου
Θυμάσαι όλες τις βραδιές
Που μοιάζαν μεσημέρια
Και ιστορίες που έζησες
Και σου 'μειναν στα χέρια
Για κάτι δράκους που παλιά
Τρώγαν φιλιά να ζήσουν
Και για του χρόνου τα σκυλιά
Που όλους θα μας νικήσουν
Το μόνο μη επιδεκτικό σε αποτίμηση. Ο χρόνος. Ο "πούστικος" κατά γλώσσα Ανευλαβή χρόνος.
Και υπομένεις λέγοντας "Αύριο θα το κάνω". Όνειρα και προσδοκίες που βρίσκονται σε αναμονή με μουσική ασανσέρ. Θα πάρω την BMW του χρόνου. Το Jimmy σε 3 χρόνια και θα σας γυρίσω όλη την Ελλάδα. Με την 650 BMW θα πάρω το μισό της ζωής μου και θα πάμε στα νησιά που δεν γυρίσαμε ακόμη. Θα διαβάζουμε ηλίθια βιπεράκια ή και μικρά ολιγοσέλιδα αριστουργήματα. Θα λιαζόμαστε στον ήλιο η θα ψηνόμαστε στην σκηνή. Και δεν θα μας νοιάζει. Αλλά τώρα είμαι 45. Και ο κολιός πάντα έρχεται τον Αύγουστο. Μιά υπέροχη και τόσο σύντομη ζωή γιατί να μην είναι μια βόλτα; Για μερικούς είναι. Ας είναι. Έχω και κάτι πονάκια τον τελευταίο καιρο στην μέση όταν αλλάζει ο καιρός. Είναι από την καρέκλα στο γραφείο και την μηχανή. Τι είπες, είναι και η ηλικία; Μπα εγώ είμαι γυμνασμένος, μικροδείχνω κιόλας.
Παραθέτω ευχάριστη νότα.
Πίνδος, πιθανά περιοχή Φραγκίστας αν θυμάμαι καλά.
Μοντέλο Mercedes, δερμάτινα καθίσματα από λεωφορείο κτελ. Ενίοτε κόβει και ξύλα με το εξάρτημα "Πριονοκορδέλα", το οποίο είναι προσφορά και συμπεριλαμβάνεται στην τιμή.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)