Είναι ακριβός ο αέρας που φτύνεις.
Βαβέλ.
Κλίμακες ανόμοιες και άνισες.
Χημεία. Δήθεν και καριόληδες.
Τι δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα;
Μια ζωή χαμένη. Λάθος επιλογές.
Τόσα χρονάκια γιατί να τραβιέμαι.
Βαβέλ. Θα μπορούσα να κυλώ.
Ανεβαίνω τον ανήφορο. Τα πιο απλά είναι δύσκολα.
Θα μπορούσα να κυλώ.
Μια ζωή χαμένη. Κρίμα.
Πήγα έξω μια βόλτα.
Δυό παιδιά στην λεωφόρο ξαπλωμένα, νεκρά.
Άψυχα κορμιά σαν πεταμένες κούκλες.
Δίας, πυροσβεστική, μια μηχανή διαλυμένη.
Δυό λίμνες αίματος κάτω από τα κεφάλια τους.
Η ζωή τους τελείωσε εδώ, μέσα σε μια στιγμή.
Γαμώτο, γαμώτο, γαμώτο, και οι μαλάκες βομβαρδίζουν την Λιβύη.
Γαμώ τα ψέματα γαμώ την υποκρισία.
Και δυό παιδιά σε μια βρώμικη άσφαλτο άφησαν το αίμα τους να ρέει ώσπου να ξεψυχήσουν.
Γαμώτο
Σάββατο 19 Μαρτίου 2011
Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011
Άσε με Κώστα (μετά κίνησης απομάκρυνσης συνοδευόμενο)
Στα δύσκολα φεύγει. Θέλει μόνη της. Όχι δεν είναι εγωιστικό, απλώς έτσι είναι αυτή.
"Γιατί σε εμένα" φώναζε. Οι υπόλοιποι μπορεί να τα αξίζουν αλλά όχι αυτή.
Τα καθημερινά μικρά η μεγάλα δεν έπρεπε να είναι στον δρόμο της.
Αυτή άξιζε περισσότερα, περισσότερη αγάπη, καλύτερη ζωή, τα πάντα έπρεπε να είναι καλύτερα επειδή έτσι.
Και εμείς είμαστε τα εμπόδια στην εκπλήρωση του ανεκπλήρωτου.
Πως το λέει ο Μπαμπινιώτης; Αχαριστία στο δώρο της ζωής το λέω εγώ.
Ας είναι. Φεύ. Το χέρι μου προσπαθεί να πάρει την θλίψη της και το διώχνει σαν να είναι το κεντρί στο σώμα της.
Μπορεί τελικά τα πάντα να είναι απλά και να εξηγούνται με μια παράμετρο.
Έλλειψη αγάπης, έλλειψη στοργής, έλλειψη συγχώρεσης.
Λάθος άνθρωποι σε λάθος σχέσεις. Και ο χρόνος περνά, μικρός, λίγος, ανούσιος.
Κατά την συνήθειά μου τον τελευταίο καιρό σηκώνω ποτήρι με αρωματικό Limoncello και κάνω σπονδή στην αγάπη, στην έλλειψη εγωισμού, στην ζωή, στους νέους και αμόλυντους.
"Γιατί σε εμένα" φώναζε. Οι υπόλοιποι μπορεί να τα αξίζουν αλλά όχι αυτή.
Τα καθημερινά μικρά η μεγάλα δεν έπρεπε να είναι στον δρόμο της.
Αυτή άξιζε περισσότερα, περισσότερη αγάπη, καλύτερη ζωή, τα πάντα έπρεπε να είναι καλύτερα επειδή έτσι.
Και εμείς είμαστε τα εμπόδια στην εκπλήρωση του ανεκπλήρωτου.
Πως το λέει ο Μπαμπινιώτης; Αχαριστία στο δώρο της ζωής το λέω εγώ.
Ας είναι. Φεύ. Το χέρι μου προσπαθεί να πάρει την θλίψη της και το διώχνει σαν να είναι το κεντρί στο σώμα της.
Μπορεί τελικά τα πάντα να είναι απλά και να εξηγούνται με μια παράμετρο.
Έλλειψη αγάπης, έλλειψη στοργής, έλλειψη συγχώρεσης.
Λάθος άνθρωποι σε λάθος σχέσεις. Και ο χρόνος περνά, μικρός, λίγος, ανούσιος.
Κατά την συνήθειά μου τον τελευταίο καιρό σηκώνω ποτήρι με αρωματικό Limoncello και κάνω σπονδή στην αγάπη, στην έλλειψη εγωισμού, στην ζωή, στους νέους και αμόλυντους.
Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011
Στην υγειά της φωτιάς (αναδημοσίευση από το Konteiner της Ελευθεροτυπίας)
Τα εξώφυλλα είναι ντυμένα με Conn-x. Το Haig μάς μαθαίνει τι είναι Dada
και ποιος είναι ο Klee. Ο Χωραφάς συνεχίζει γίγαντας το περπάτημα με Johnnie
Walker. Το αφιέρωμα στον Beckett σπονσοράρεται περίτεχνα από τη γα-
λοπούλα της Q. Το City Link μοιράζει συμβουλές ζωής: «Ονειρέψου», «Νιώ-
σε», «Μοιράσου». Μπάχαλο. –Διαφημιστικές βόμβες. Αυτοκράτειρες free
press.
«Καλές, ανεξάρτητες δουλειές», λέει ο blogger Homo Ludens. Εναλλακτικός
αστικός πολιτισμός. 300.000 αναγνώστες. Προσφορές για θεραπείες siatsuthai
μασάζ, Gua Sha, Thai Oil. Κληρώσεις για μοντέρνα νεσεσέρ με τρία προϊ-
όντα ενυδάτωσης. «Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις διαφημιστι-
κού χώρου, τηλεφωνήστε.» «Καλές, ανεξάρτητες δουλειές» στο χώρο του δια-
φημιστικού φυλλαδίου. Εναλλακτικός αστικός πολιτισμός. 300.000 αναγνώ-
στες. Γιατί η νέα αισθητική της Αθήνας θέλει θυσίες.
Στα μυθιστορήματα θα διαφημίζονται γιαούρτια, στα μουσικά CD θα βρίσκου-
με το τραγούδι του Jumbo και η Cosmote θα χορηγεί γάμους μετά τα χίλια
ερωτικά sms. Το γυμνό μοντέλο που θα ποζάρει για το ζωγράφο θα κρατά-
ει το πακετάκι της Trident και ο ποιητής θα χωράει κάπου στο στίχο τη λέξη
Vodaphone. Τίποτα γι’αυτό που είναι. Όλα, γι’αυτό που πλουτίζει πάνω τους
–Χυδαία.
Η οικοδέσποινα της Patty ταράχτηκε από τις μπουνιές που έφαγε ο Χατζηδά-
κης. Βαρυπενθούσα κήρυξε την ηθική μαζί με τον Ευαγγελάτο άνδρα της και
συνέχισε με Eurovision.
Οι δημοσιογράφοι του Mega έβαλαν στοίχημα να πουν τις λέξεις «τραμπού-
κοι», «αλήτες», «φασίστες» εκατό φορές την καθεμία. Μάλλον κατάλαβαν
ότι οι επόμενες μπουνιές θα πέσουν πάνω τους.
Οι σατιριστές συνεχίζουν ακάθεκτοι. Γυαλιστεροί κι ευπώλητοι. Χαμογελα-
στοί και χορτάτοι: Πληρωνόμαστε για να γελάμε με τα χάλια μας. Και τα ξα-
ναγινόμαστε για να ξαναπληρωθούμε. Το χρήμα καλό, οι σεζόν της ξεφτίλας
ατέλειωτες.
Δημοσιογράφοι deluxe. Από το σπίτι στο ραδιόφωνο, από το ραδιόφωνο στο
κανάλι, από το κανάλι στη φυλλάδα. Μέσα σε πεντάλιτρο τζιπ ή σε σπορ
κάμπριο. Ελεγκτές, φιλόσοφοι και δικαστές. Lifestyle αγγούρια. –Πρέπει να
έχουν ένα status που να δικαιολογεί τα εκατομμύρια που μασάνε. Η μετάδοση
της είδησης δεν δικαιολόγησε, ποτέ, ούτε πλούτο, ούτε μούρη.
Αγωνιστές Παναγόπουλοι όλοι. Βολεμένοι χέστες. Συνταξιούχοι της ζωής.
Σκυλάκια. –Μείνετε, ξάπλα, στο τζάκι σας μπροστά, στο βελούδο πάνω ή στο
δέρμα, να γλείφετε το πουλί σας. Δεν είναι Απόκριες, τα σκάγια είναι αληθινά.
Βγάλτε απ’τα συρτάρια τις φωτογραφίες του εαυτού σας, όταν είσαστε τριών
και τεσσάρων. Σ’αυτές θα δείτε τι απογίνατε.
Κάπου μέσα στον κόσμο, στην παραμονή, η στιγμή συστήνεται εκτόξευση·
άδεια, λευκή σελίδα. Σηκώνω το ποτήρι μου στην υγεία της φωτιάς κι εύχο-
μαι καλή χρονιά μας.
Και για επιδόρπιο πέρα από τα τείχη -μεγαλύτερα του Βερολίνου- που κατασκεύασα σε συνεργασία με την σύντροφό μου, ένα τραγούδι για αποχαιρετισμό
και ποιος είναι ο Klee. Ο Χωραφάς συνεχίζει γίγαντας το περπάτημα με Johnnie
Walker. Το αφιέρωμα στον Beckett σπονσοράρεται περίτεχνα από τη γα-
λοπούλα της Q. Το City Link μοιράζει συμβουλές ζωής: «Ονειρέψου», «Νιώ-
σε», «Μοιράσου». Μπάχαλο. –Διαφημιστικές βόμβες. Αυτοκράτειρες free
press.
«Καλές, ανεξάρτητες δουλειές», λέει ο blogger Homo Ludens. Εναλλακτικός
αστικός πολιτισμός. 300.000 αναγνώστες. Προσφορές για θεραπείες siatsuthai
μασάζ, Gua Sha, Thai Oil. Κληρώσεις για μοντέρνα νεσεσέρ με τρία προϊ-
όντα ενυδάτωσης. «Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις διαφημιστι-
κού χώρου, τηλεφωνήστε.» «Καλές, ανεξάρτητες δουλειές» στο χώρο του δια-
φημιστικού φυλλαδίου. Εναλλακτικός αστικός πολιτισμός. 300.000 αναγνώ-
στες. Γιατί η νέα αισθητική της Αθήνας θέλει θυσίες.
Στα μυθιστορήματα θα διαφημίζονται γιαούρτια, στα μουσικά CD θα βρίσκου-
με το τραγούδι του Jumbo και η Cosmote θα χορηγεί γάμους μετά τα χίλια
ερωτικά sms. Το γυμνό μοντέλο που θα ποζάρει για το ζωγράφο θα κρατά-
ει το πακετάκι της Trident και ο ποιητής θα χωράει κάπου στο στίχο τη λέξη
Vodaphone. Τίποτα γι’αυτό που είναι. Όλα, γι’αυτό που πλουτίζει πάνω τους
–Χυδαία.
Η οικοδέσποινα της Patty ταράχτηκε από τις μπουνιές που έφαγε ο Χατζηδά-
κης. Βαρυπενθούσα κήρυξε την ηθική μαζί με τον Ευαγγελάτο άνδρα της και
συνέχισε με Eurovision.
Οι δημοσιογράφοι του Mega έβαλαν στοίχημα να πουν τις λέξεις «τραμπού-
κοι», «αλήτες», «φασίστες» εκατό φορές την καθεμία. Μάλλον κατάλαβαν
ότι οι επόμενες μπουνιές θα πέσουν πάνω τους.
Οι σατιριστές συνεχίζουν ακάθεκτοι. Γυαλιστεροί κι ευπώλητοι. Χαμογελα-
στοί και χορτάτοι: Πληρωνόμαστε για να γελάμε με τα χάλια μας. Και τα ξα-
ναγινόμαστε για να ξαναπληρωθούμε. Το χρήμα καλό, οι σεζόν της ξεφτίλας
ατέλειωτες.
Δημοσιογράφοι deluxe. Από το σπίτι στο ραδιόφωνο, από το ραδιόφωνο στο
κανάλι, από το κανάλι στη φυλλάδα. Μέσα σε πεντάλιτρο τζιπ ή σε σπορ
κάμπριο. Ελεγκτές, φιλόσοφοι και δικαστές. Lifestyle αγγούρια. –Πρέπει να
έχουν ένα status που να δικαιολογεί τα εκατομμύρια που μασάνε. Η μετάδοση
της είδησης δεν δικαιολόγησε, ποτέ, ούτε πλούτο, ούτε μούρη.
Αγωνιστές Παναγόπουλοι όλοι. Βολεμένοι χέστες. Συνταξιούχοι της ζωής.
Σκυλάκια. –Μείνετε, ξάπλα, στο τζάκι σας μπροστά, στο βελούδο πάνω ή στο
δέρμα, να γλείφετε το πουλί σας. Δεν είναι Απόκριες, τα σκάγια είναι αληθινά.
Βγάλτε απ’τα συρτάρια τις φωτογραφίες του εαυτού σας, όταν είσαστε τριών
και τεσσάρων. Σ’αυτές θα δείτε τι απογίνατε.
Κάπου μέσα στον κόσμο, στην παραμονή, η στιγμή συστήνεται εκτόξευση·
άδεια, λευκή σελίδα. Σηκώνω το ποτήρι μου στην υγεία της φωτιάς κι εύχο-
μαι καλή χρονιά μας.
Και για επιδόρπιο πέρα από τα τείχη -μεγαλύτερα του Βερολίνου- που κατασκεύασα σε συνεργασία με την σύντροφό μου, ένα τραγούδι για αποχαιρετισμό
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
213
Αφού ξεκινήσαμε με θάλασσα ας τελειώσουμε και με θάλασσα. Καράβι για Κρήτη "Άπτερα" νομίζω. Αντ/κό "Κουντουριώτης". Λουκάνικα άσπρα. Ιστορίες για παλιούς. Τα πρώτα μου τσιγάρα αγορασμένα εξω από τον Ναύσταθμο. Άσσος international. Μαύρες φόρμες ποτισμένες με μηχανέλαιο ως τ'αρχ..δια μου. Αγωνία και άγνωστο. Ζέστη. Έχασα 5 κιλά σε 2 ημέρες. Καντινιέρης μου μας έγδυνε για ένα μικρό χυμό. Απόγνωση. Μυρωδιές από ηλεκρόδια ηλεκτροκόλλησης, λαμαρίνες, ΠΕΑΚ. Δεν κρύβεσαι, ο διάδρομος του καραβιου είναι η λεωφόρος του. Χριστοπαναγίες και το πρώτο δάκρυ. Τι σκατά είναι αυτή η κόλαση του Δάντη. Δίκτυα και καζάνι. Μη πας μου είπε ο Σάκης Μυρόγλου. Αν σου πούνε για το Βύρων 3 μην πας. Προφασίσου αλλά μην πας. Βύρων 3. Το μεσαίο καζάνι. Εκεί έζησα 2 χρόνια. Παρέα με τα δίκτυα, το καζάνι και την μοναξιά μου. Κελευστής γαρ. Βάρδια μόνος για 18-20 ώρες κέθε μέρα. Εστίες, ξύσιμο, αφή φλόγας και κινήσεις. 120 ούρλιαζε ο Πουρνάρας από το κάτω δάπεδο και εγώ διόρθωνα το νερό στο καζάνι. Κουνούσα το επιστόμιο με την άκρη του δαχτύλου μου και ένα τσιγαρόχαρτο κολλημένο στο γράσσο του σπειρώματος μου έδινε την αίσθηση της ποσότητας. Ζέστη κάνει ρε Μάριε. Λιποθύμισα πολλές φορές εκεί μέσα. Το πάνω δάπεδο έφτανε τους 55-60 βαθμούς. Κάτω ήταν λίγο καλύτερα. Τα χέρια μόνιμα καμμένα από τα γυμνά δίκτυα. 8 είναι ρε Νικόλα; Είναι βράδι η πρωί; Σούπα χωρίς κουτάλι στην αλλαγή στις 2 το βράδι. Ανέβηκαν οι σεντίνες; Χαραγές, χαραγές μέσα στο μεδούλι μου. Περήφανος; Ναι, και τυχερός που τα έζησα. Από τους τελευταίους που τα έζησα και τυχερός που τα υπόμενα. Γιέ μου που πάς; Μάνα θα πάω στα καράβια.
Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)