Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Έχω καταροή η καταρέει ο κόσμος μπαμπά;



Το ερωτικό που με χάραξε στο αριστερο ημισφαίριο γύρω στα 16 μου.
Κάντε υπομονή με την τρέλα του έως το κρεσέντο της κραυγής του τέλους.
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε ένα παχύδερμο με ύφος 1000 Λουδοβίκων που αποφασίζει για μένα χωρίς εμένα καθώς και σε εναν σκατόψυχο αρβανίτη. Αυτάρεσκοι αναίσθητοι δεν μπορέσατε ποτέ να νιώσετε ότι εγώ, και καμμιά γυναίκα δεν μπόρεσε να νιώσει για σας ότι για μένα. Σας νίκησα παχύδερμα, ένιωσα, έζησα και ζω.

So here we are, or rather, here I am, quite alone,
I'm seeing things that were shared before, long ago ...
my memory stretches and I am dazed: you know I know
how good the time was and how I laughed ..
Times have changed, now you're far away, I can't complain:
I had all my chances but they slipped right through my hands - like so much sand;
I know I'll never dance like I used to

I'll just wait till day breaks upon the land and the sea.
hoping that I can catch all of the memories,
then I must crawl off upon my way, all of me
listening hard for the final words.
But there are none; the sunrise calls, I've lingered on
too close for comfort and I don't know quite why
I feel like crying -
I know we'll never dance like we used to.

I look up, I'm almost blinded by the warmth of what's inside me
and the taste that's in my soul,
but I'm dead inside as I stand alone ....

Dance in Frost
I wore my moods like so many different sets of clothes
but the right one was never around;
and as you left I heard my body ring
and my mind began to howl
It was far to late to contemplate the meaning of it all:
You know that I need you, but somehow I don't think
you see my love at all

At some point I lost you, I don't know quite how it was;
The wonderland lay in a coat of white, chilling frost
I looked around and I found I was truly lost:
without your hand in mine I am dead .....
Reality is unreal and games I've tried just aren't the same:
without your smile there's nowhere to hide
and deep inside
I know I've never cried as I'm about to ...

If I could just frame the words that would make your fire burn
all this water now around me could be the love that
should surround me.

Looking out through the tears that bind me
my heart bleeds that you may find me .. or at least that I can
forget and be numb, but I can't stop, the words still come:
I LOVE YOU

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

Δεν με νοιάζεις πια (εδηλώθη στον γράφοντα) σε λα ματζόρε

Ο τίτλος τα εμπεριέχει όλα. Ουδέν σχόλιον περαιτέρω.
Επιπρόσθετα στα ανωτέρω μπορούμε να προσθέσουμε τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς "μαμόθρεφτο", πίσω από την "μανούλα" κλπ.

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Τρομπάρω; 'Αν κρίνω από τις επιλογές της ζωής μου μάλλον τρομπάρω

Τρομπάρω
Χρησιμοποιείται για να στολίσει κάποιον που προκαλεί απορία ή θυμό με τις πράξεις του. Συνώνυμο του την παίζω. Συνοδεύεται συνήθως από την παλινδρομική κίνηση της χειρός, που παραπέμπει σε αυτοϊκανοποίηση.
1. (Ύστερα από αντικανονική προσπέραση:)
- Καλά μαλάκα, τρομπάρεις;;

2. - Ο Γιάννης πάει γυρεύοντας μου φαίνεται... Έχει τη Μαρία για επίσημη, τη Νίκη αναπληρωματική και το ψήνει και με την Ελένη.
- Τρομπάρει ο μαλάκας; Κακά ξεμπερδέματα θά' χουμε!

Βιβλία πεσμένα, και μαζί με την δουλειά πάει και η σχέση. Έτσι είναι, όλα μαζί. Aλλάζουν οι καιροί ή μάλλον τέλος εποχής. Απαρχή μιας άλλης; Ποιός ξέρει. Ας πάω βόλτα με τη μηχανή σε άδειους δρόμους νυχτερινούς, ας πάω στις παλιές γειτονιές που έζησα. Μόνος τότε, μόνος τώρα. Με χρόνια στο κορμί και την ψυχή και μια απύθμενη θλίψη. Μέτρησα.



Για καληνύχτα μερικά χαρτομάντηλα για τα δάκρυα και πουλιά που δεν πεθαίνουν τραγουδώντας αλλά τραγουδάνε πεθαίνοντας.





Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Γουρούνια

Α! ναι.
Μη πειράξετε την γυναίκα μου και το παιδί μου είπε.
Και η δικιά μου γυναίκα αλητήριε υπάνθρωπε που το μακρύ σου χέρι της έδωσε γκλομπιά στο κεφάλι έτσι για θυμάται τη μέρα;
Η δικιά σου γυναίκα έχει μεγαλύτερο μ... από τις υπόλοιπες; Το δικό σου παιδί είναι καλύτερο ρε αλήτη από το δικό μου;
Ανίκανοι μ...κες.
Στόμφος και αλαζονεία. Και βλακεία, απερίγραπτη, ασύληπτη να μεγαλουργεί. Αρβανίτες αμπελουργοί τρώγουν στους Σπαταναίους. Τριήμερα στην Βενετία και αποφάσεις που αλλάζουν τη ζωή και οδηγούν σε δυστυχία ανθρώπους. Γουρούνια. Σιχαμερά γουρούνια. Και πάλι βλακεία και αλαζονεία. Σωματική βία, όχι πρός θεού όχι βία. Η πείνα του παιδιού μου ρε αλήτη δεν είναι βία; Τι είναι βία; Ο Αυγερόπουλος δηλώνει πως από το 2000 που κάνει ρεπορτάζ στη Λατινική Αμερική δεν έχει συναντήσει παρόμοια αστυνομική βία. Σας πείραξε το γιούρτι; Αλήτες, υπάνθρωποι. Οι φίλοι μου βρήκαν ήδη δουλειά στην Αυστραλία με 120.000 ευρώ. Τα καλύτερα μυαλά φεύγουν. Η κυβέρνηση της χώρας μου με κατατάσει στους τεμπέληδες; Γαμώ τη χώρα μου. Θα πάω σε ανθρώπους που σέβονται τον κόπο μου, τη δουλειά μου, τη ζωή μου, τη γυναίκα μου και το παιδί μου. Αλήτες. Να φοβάστε αλήτες. Θα φοβάστε αλήτες. Γουρούνια.


Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Λάθος

Είναι ακριβός ο αέρας που φτύνεις.
Βαβέλ.
Κλίμακες ανόμοιες και άνισες.
Χημεία. Δήθεν και καριόληδες.
Τι δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα;
Μια ζωή χαμένη. Λάθος επιλογές.
Τόσα χρονάκια γιατί να τραβιέμαι.
Βαβέλ. Θα μπορούσα να κυλώ.
Ανεβαίνω τον ανήφορο. Τα πιο απλά είναι δύσκολα.
Θα μπορούσα να κυλώ.
Μια ζωή χαμένη. Κρίμα.
Πήγα έξω μια βόλτα.
Δυό παιδιά στην λεωφόρο ξαπλωμένα, νεκρά.
Άψυχα κορμιά σαν πεταμένες κούκλες.
Δίας, πυροσβεστική, μια μηχανή διαλυμένη.
Δυό λίμνες αίματος κάτω από τα κεφάλια τους.
Η ζωή τους τελείωσε εδώ, μέσα σε μια στιγμή.
Γαμώτο, γαμώτο, γαμώτο, και οι μαλάκες βομβαρδίζουν την Λιβύη.
Γαμώ τα ψέματα γαμώ την υποκρισία.
Και δυό παιδιά σε μια βρώμικη άσφαλτο άφησαν το αίμα τους να ρέει ώσπου να ξεψυχήσουν.
Γαμώτο